Biggen

De afgelopen weken waren we al druk in de weer met de dracht van Katrien, onze gelt (Vrouwelijk varken, dat nog geen worp met biggen gegeven heeft). Het binnenverblijf hebben we wat aangepast, maar het meeste werk heeft Katrien zelf gedaan.

Wij vinden dat het goed is voor het varken Katrien, dat zij in een zo natuurlijk mogelijke wijze haar biggen werpt. Daarom hebben we besloten dat Katrien op haar eigen wijze een kraamkamer/nest kan en mag inrichten. Zij heeft het werpen van de biggen niet in een kraambox (Dit is een box waarin het moederdier opgesloten is) gedaan, maar los in der binnenverblijf.

Op dinsdag 7 mei 2019 was Katrien druk in de weer, het verblijf moest toch nog anders vond ze zelf. Er moesten meer takken en stro in het kraambed gelegd worden, dus al het materiaal wat in het buitenverblijf aanwezig was ging mee de kraamkamer in. Uiteindelijk dekte ze het af met een dikke laag stro.

’s Avonds was alles klaar voor de werp van de biggen, Katrien ging er rustig bij liggen en uiteindelijk begonnen de weeën. Katrien had nog nooit eerder een worp met biggen gehad, en daardoor was goed te merken dat ze wat zenuwachtig was. Katrien had niet de mogelijkheid om zich zo voor te bereiden zoals wij als mensen dat doen, geen moeder om het aan te vragen, geen vroedvrouw die de melodie zingt van “altijd-is-kortjakje-ziek” om het ritme van het puffen te bepalen, ook had Katrien geen youtube of andere media om daarop te kijken hoe eerdere vrouwen een worp gedaan hadden.

Nee Katrien had alleen het natuurlijk instinkt, dat is het beste hulpmiddel.

Nadat de weeën voor ons ook zichtbaar waren, duurde het niet zo heel lang voordat het eerste biggetje geboren werd. Voor Katrien was dit een bijzondere ervaring (Voor ons uiteraard ook, want ook voor ons was dit weer de eerste keer na ruim 30 jaar) nummer 2 kwam er vlot achteraan. Omdat wij niet goed wisten hoe Katrien zou gaan reageren hebben we besloten de kleine biggetjes direct weg te halen, uit de gevarenzone, en warm onder de lamp te leggen. Hierdoor had Katrien alle ruimte om weer rustig te gaan liggen voor de volgende big. Uiteindelijk hebben we 14 biggetjes onder de warme lamp kunnen leggen. Het werpen van de biggen heeft ongeveer 4 1/2 uur geduurd.

Daarna begon het tweede gedeelte van de worp, de nageboorte. De nageboorte kan vergeleken worden met de placenta van een vrouw, alleen bestaat dit nageboorte uit een grote boomvormige zak, met daarin 14 aansluitingen voor een biggetjes. Dit nageboorte zit vast genesteld in de baarmoeder van Katrien. Maar het moet eruit, dus dat heeft tijd nodig om zich los te maken van de baarmoeder. Uiteindelijk duurde dit ook nog bijna 4 uur voordat het nageboorte er “af” was.

Vervolgens ging Katrien direct druk in de weer om alles netjes op te ruimen en recht te leggen. Er moest ruimte gemaakt worden zodat de biggen hun eerste biest / melk kunnen ontvangen. (Biest is het allereerste melk dat een moederdier geeft, hier zit alles in dat goed is voor de opstart van het jonge leven) Omdat ook dit nieuw is voor Katrien was het gevoel van de biggen aan haar tepels zeer bijzonder, daarnaast had ze natuurlijk ook veel “last” van alle inspanningen die zij geleverd had de afgelopen uren, en de hormonen die hier allemaal bij vrijgekomen zijn. Daarom hadden wij besloten om Katrien rustig te laten wennen aan de biggen. Stuk voor stuk hebben wij de biggen bij haar neer gelegd, en allemaal gingen zij direct opzoek naar de spenen en de zuigreflexen gingen direct op volle toeren.

De Bonte Bentheimer is een ras dat niet bekend staat om zijn snelle producten of hoge geboortes of een gelijkmatige worp. Dit betekend dat Katrien een worp van 14 biggen had, en dat zij allemaal verschillend zijn wat betreft formaat en bouw. Katrien had 11 “grote” grove biggen die stevig van bouw waren, maar ook 3 wat kleinere tengere biggetjes. Zoals bijna bij alle worpen (ongeacht welk ras en of het biologisch of regulair is) komt het voor dat er een of soms meerdere biggetjes verongelukt of het niet redden. Dat het biggetje niet sterk en snel genoeg is om bij een tepel te komen, of niet tegen het geweld van zijn broers/zussen op kan. Of dat het moederdier per ongeluk het kleine biggetje over het hoofd ziet, en er per ongeluk op gaat staan/liggen. Uiteraard is dit heel vervelend, zowel voor het moeder dier als voor de boer. Maar de natuurlijke selectie zal er voor zorgen dat de “sterkste” biggen overblijven. Als boer kun je daar mogelijk wat tegen doen, en dat zou kunnen zijn de biggen direct bij het moederdier weg halen, of het moederdier in een afgesloten box leggen, voor een paar weken, zodat ze geen kant op kan (maar ook dan gaat het wel eens mis).

Wij willen dat onze dieren op een zo natuurlijk mogelijke wijze kunnen leven, daarom ligt Katrien niet in een afgesloten box maar gewoon los in haar binnenverblijf. En dat betekend dan ook dat ook bij onze biggen de natuurlijke selectie plaats vinden. En uiteraard vinden wij dit heel zonde, en hebben wij hier ook spijt van, maar deze methode is wel het gezondste voor het moederdier en voor haar biggen. Helaas hebben er 2 van de jonge kwetsbare kleine biggetjes het niet overleefd.

Katrien laat de afgelopen dagen goed merken dat zij een zeer groot moederinstinct heeft en zeer voorzichtig is met haar biggen. Ze zorgt er goed voor, en alle aandacht gaat naar haar biggen.

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close